1. سازگاری افزودنی های پلاستیکی و پلیمر
اگر سازگاری خوب نباشد، افزودنی های پلاستیکی به راحتی رسوب می کنند. رسوب مواد افزودنی پلاستیک جامد که معمولاً به عنوان "کرم اسپری" شناخته می شود. افزودنی های پلاستیکی مایع، به نام "تراوش" یا "تعریق". پس از رسوب افزودنی های پلاستیکی، نقش افزودنی های پلاستیکی را از دست می دهد و ظاهر محصولات پلاستیکی را تحت تاثیر قرار می دهد. البته لازم به ذکر است که برای برخی از افزودنی های پلاستیکی برای سازگاری خوب با پلیمر نیازی به آن نیست. به عنوان مثال، سازگاری روان کننده نباید خیلی زیاد باشد، در غیر این صورت نقش نرم کننده را برای نرم کردن پلیمر بازی می کند.
سازگاری افزودنی های پلاستیکی و پلیمرها در درجه اول به شباهت ساختاری آنها بستگی دارد. برای مثال، پلاستی‌سایزر قطبی‌تر در PVC قطبی سازگارتر از نرم‌کننده قطبی ضعیف‌تر است. به عنوان مثال دیگر، معرفی زنجیره های طولانی تر از گروه های آلکیل در آنتی اکسیدان ها و تثبیت کننده های نور می تواند سازگاری آنها را با پلی الفین ها بهبود بخشد. برای پرکننده های معدنی و رنگدانه های معدنی، آنها در پلیمر نامحلول هستند اما در پلیمر پراکنده می شوند. برای این نوع افزودنی های پلاستیکی باید پراکندگی خوبی داشته باشد، هر چه ظرافت کمتر باشد، بهتر است.
2. برهمکنش افزودنی های پلاستیک و پلیمر از نظر پایداری
افزودنی های پلاستیکی باید برای مدت طولانی در محصولات پلاستیکی پایدار باشند. بنابراین باید به تعامل افزودنی های پلاستیک و پلیمر از نظر پایداری توجه شود. برخی از پلیمرها (مانند پلی وینیل کلرید) محصولات تجزیه با اسید و قلیایی، می توانند برخی از افزودنی های پلاستیکی را تجزیه کنند. اما برخی از افزودنی های پلاستیکی نیز می توانند تخریب پلیمر را تسریع کنند.
3.دوام افزودنی های پلاستیکی
از بین رفتن مواد افزودنی پلاستیک عمدتاً از سه راه حاصل می شود: تبخیر، استخراج و مهاجرت. اندازه فرار بستگی به ساختار افزودنی های پلاستیکی دارد. به عنوان مثال، چون وزن مولکولی بوتیل فتالات کوچکتر از دیوکتیل فتالات است، فراریت اولی بسیار بیشتر از دومی است. خروج مواد افزودنی پلاستیک ارتباط مستقیمی با حلالیت آن در محیط های مختلف دارد و تنوع مناسب افزودنی های پلاستیکی باید با توجه به محیط استفاده محصولات انتخاب شود. تحرک به انتقال افزودنی های پلاستیکی از محصول به اجسام مجاور اشاره دارد و اندازه این امکان با حلالیت افزودنی های پلاستیکی در پلیمرهای مختلف در ارتباط است.
4. سازگاری افزودنی های پلاستیکی با شرایط پردازش
الزامات افزودنی های پلاستیکی عمدتاً مقاومت در برابر حرارت است، یعنی افزودنی های پلاستیکی در دمای پردازش تجزیه نمی شوند، فرار و تصعید نمی شوند. در عین حال، باید به اثر خوردگی احتمالی افزودنی های پلاستیکی بر تجهیزات و قالب های پردازش نیز توجه شود. شرایط مختلف پردازش برای پلیمرهای مختلف؛ پلیمر یکسان ممکن است متفاوت باشد. به طور خلاصه، انتخاب افزودنی های پلاستیکی باید برای شرایط فرآوری مناسب باشد.
5. رابطه بین استفاده از محصول و انتخاب مواد افزودنی پلاستیک
اساس مهم برای انتخاب افزودنی های پلاستیکی، استفاده نهایی از محصول است. محصولات با مصارف مختلف دارای الزامات خاصی از نظر ظاهر، بو، دوام، آلودگی، عملکرد الکتریکی، عملکرد حرارتی، مقاومت هو، سمیت و غیره هستند.
